Jeśli ktoś już po przeczytaniu tytułu czuje wzburzenie, to mam propozycję: wypełnij ankietę Miejskiej Pracownii Urbanistycznej i powiedz co Ty sadzisz na tamat inwestycji w obiekty i tereny rekreacyjne w naszym mieście.
Jeszcze kilka dni temu miałam taki plan, żeby napisać o rowerach, o ścieżkach rowerowych, o masie krytycznej, która przejechała przez Bydgoszcz po raz setny. Ale kiedy ukradli mi rower sprzed centrum handlowego w czwartek po południu jakoś te tematy zeszły na dalszy plan…
Z najnowszych danych Biblioteki Narodowej wynika, że nadal nie czytamy książek. Jako społeczeństwo. Nie czytamy, a jednak świat się nie wali.
Bywa, że na biurku w pracy dzwoni telefon, który każe nam spojrzeć na rzeczywistość z innej perspektywy. Opowiem, jak było…
Już wkrótce otwarcie parku dinozaurów w Myślęcinku. Wiem, że trochę to musztarda po obiedzie, ale zmobilizowała mnie Czytelniczka z osiedla Leśnego, by jednak poruszyć ten temat.
Ostatnio rozmawiałam z kimś, komu kryzys obniżył rodzinne przychody…
Ostatnio kształtów nabierają dwie inicjatywy, które mają wyeksponować naszą, bydgoską historię. Obie ciekawe.
Zbulwersowała mnie sytuacja z ul. Długiej, gdzie to do baru wpadł mężczyzna, który agresywnie zachowywał się względem pracowników. Kiedy w barze zjawiła się pomoc i ochrona – uciekł. Patrol straży miejskiej znajdujący się w pobliżu, poproszony o pomoc w złapaniu mężczyzny, jakoś nie poczuł się do obowiązku zareagowania. I – jasne – nie znamy wersji drugiej strony (chociażby dlatego, że rzecznik prasowy odmówił jej podania), ale nie pierwszy to już raz, kiedy strażników obwinia się w naszym mieście za brak reakcji.
Kiedy usłyszałam, że Bydgoszcz została wytypowana do plebiscytu na najpiękniejsze miasto świata, to – przy całej mojej miłości do niej – (i pewno się narażę niektórym) z ironią pomyślałam: „Kto to organizuje i co z tego będzie miał?”. Jest całkiem piękna, uważam, a niektóre jej zakątki – czarujące, zachwycające nawet, ale patrząc prawdzie w oczy muszę przyznać, że nie jest najpiękniejsza na świecie.
Kocham Bydgoszcz. Należę do tych uczuciowców, którzy raz po raz - idąc na przykład w deszczu ulicą Malczewskiego, albo obserwując oświetlony bulwar nad Brdą - wpadają w nastrój, żeby głośno i wylewnie się do tej miłości przyznawać: „Kocham Bydgoszcz”. I kocham podróżować. Moją Bydgoszcz, zatem od czasu do czasu żegnam na kilka (lub więcej) tygodni i ruszam w nieznane. Widziałam wiele miast i miasteczek na świecie. Były i piękniejsze, bogatsze i wygodniejsze od Bydgoszczy, ale były też i biedniejsze, brzydsze i smutniejsze. Uwielbiam języki obce oraz placki ziemniaczane z powidłami śliwkowymi i cukrem. Buty mam zawsze na sobie. Nie cierpię wiosny, czosnku, frutti di mare i towarzystwa malkontentów (a kto je lubi!?).
